جواب به طور ساده و خلاصه منفی است.  درون فضا – زمان، اگر جسمی که دارای جرم سکون است قرار باشد به سرعت نور باشد باید انرژی بی‌نهایت به آن اعمال شود.

نظریه‌ی نسبت خاص عملاً احتمال سفر با سرعتی بالاتر از سرعت نور را درون فضا – زمان را منتفی می‌کند و به نظر می‌رسد این محدودیتی است که عالم ما برای جهان وضع کرده است. البته ایده‌های متعددی درباره‌ی اینکه چگونه می‌توان این مرز را شکست – به طور کاملاً نظری – وجود دارد. برخی از این موارد دربردارنده‌ی ایده‌های صرف علمی – تخیلی هستند.

تنها نمونه‌ای که در سال‌های اخیر بحث شکسته شدن سرعت نور را به طور جدی مطرح کرد آزمایش چند سال پیش یک گروه بین‌المللی از دانشمندان بود که ادعا کردند توانسته‌اند نوترینوهایی را با سرعتی فراتر از نور به سفر وادار کنند. البته بررسی‌های بعدی نشان داد که احتمالاً خطای اندازه‌گیری زمانی و تحت تاثیر قرار گرفتن زمان‌سنج‌ها عامل این اندازه‌گیری بوده است.

مطالعه‌ی بیشتر:

کتاب «نسبیت» نوشته راسل استانارد، ترجمه‌ی پوریا ناظمی، انتشارات بصیرت

در این کتاب غیر از توضیح مفصل نسبیت، در مقدمه  بحث آزمایش مربوط به شکسته شدن سرعت نور کاملاً توضیح داده شده است.